Iedereen ziet mij als een meisje met een grote mond,

maar in mijn hart een grote wond.

Er is zoveel bij mij stuk gemaakt,

zoveel mensen die mijn hart hebben geraakt.

Ik wil het niemand laten merken,

ik wil  alles zelf verwerken.

Maar ik zal er voor vechten…...

Ik vraag een ding kijk niet naar die grote mond , maar kijk binnen in......

Heel onverwachts sloop je in ons leven,

maar je was ook weer weg, het was slechts voor even.

Wij vonden het fijn,

misselijk zijn en de borsten deden pijn.

 Jij had blijkbaar geen recht tot leven,

genieten konden we maar even.

 Mijn gedachten waren  bij jou, een kindje mooi en klein,

wat zou dat toch eens heerlijk zijn .

 Je ben weggeglipt uit ons leven.

Het verdriet is eeuwig, al was je er maar even.

 Toch zullen we  je niet meer vergeten, 

de datum dat je zou komen zullen we altijd weten.

Mooie tijden zijn gekomen, mooie tijden zijn gegaan,

Waarom is het zo dat de meeste mensen elkaar niet verstaan,

Een lief woord, een lief gebaar,

Een hand op je schouder en toch zo klaar,

De hel heb ik gezien,

Wel meer dan ik verdien,

Heel alleen zat ik te huilen,

En viel in steeds maar diepere kuilen,

Er zijn tijden van komen en tijden van gaan,

Ik heb toen mijn grote liefde laten staan,

Ik ging me nooit nog aan iemand geven,

Ik ging alleen voor mijn toekomst streven,

Ik heb nu toch weer iemand ontmoet,

En hoop nu echt dat ik niet meer bloed.